Sudoku-encyclopedie · Regels en varianten

De regels van Sudoku uitgelegd

Bijgewerkt op 2026-10-05

De drie regels

Een Sudoku is een rooster van 9×9, verdeeld in negen blokken van 3×3. Sommige vakjes bevatten al een cijfer. Het is jouw taak om de rest zo in te vullen dat:

elke rij elk cijfer van 1 tot en met 9 één keer bevat,
elke kolom elk cijfer van 1 tot en met 9 één keer bevat,
elk blok van 3×3 elk cijfer van 1 tot en met 9 één keer bevat.

Bronnen: Wikipedia: Sudoku

Termen die spelers gebruiken

Een cel is één vakje. Een eenheid, soms een huis genoemd, is een rij, een kolom of een blok: elke groep van negen cellen die 1 tot en met 9 moet bevatten. De begincijfers, ook aanwijzingen genoemd, zijn de cijfers die aan het begin al zijn ingevuld. Kandidaten zijn de cijfers die nog in een lege cel zouden kunnen passen; veel spelers schrijven ze klein met potlood als notities.

Bronnen: HoDoKu: Introduction and terminology

Rekenen is niet nodig

In klassieke Sudoku zijn de cijfers symbolen, geen hoeveelheden. Rekenen is niet nodig, en ze kunnen worden vervangen door negen verschillende letters, kleuren of vormen zonder dat de regels veranderen. Onze Sudoku met afbeeldingen voor jonge kinderen gebruikt op deze manier vormen.

Bronnen: Wikipedia: Sudoku, Nikoli: Sudoku

Precies één oplossing

Een goed gemaakte Sudoku heeft precies één oplossing. Als er twee oplossingen mogelijk zijn, bepalen de begincijfers en de regels niet elke cel, waardoor er niet één juist antwoord is om te vinden. Voor het standaardrooster van 9×9 heeft een puzzel minstens 17 begincijfers nodig om één oplossing te hebben. Die grens is bewezen met een uitputtende computerzoektocht, waarvan het resultaat in 2012 werd aangekondigd. Alleen het feit dat er 17 of meer begincijfers zijn, garandeert nog niet dat er één oplossing is.

Bronnen: McGuire, Tugemann and Civario, There is no 16-Clue Sudoku (arXiv 1201.0749), Wikipedia: Mathematics of Sudoku

Zie ook

Bronnen

Alle artikelen →